Sabah of Sarawak: welke kant van Borneo past bij jou?

Een rondreis door Sabah draait vaak om drie soorten plekken. Je begint meestal in Sepilok, waar je de opvangcentra voor orang-oetans en zonneberen bezoekt. Daarna ga je naar de Kinabatangan-rivier, waar je vanuit een junglelodge meerdere keren per dag de rivier op vaart voor riviersafari's. Wil je nog dieper de jungle in, dan kun je een regenwoudgebied als Danum Valley of Tabin toevoegen, met wandelingen en nachtsafari's als hoogtepunt.

Mijn eigen reis begon in Sepilok, in een resort met zwembad dat me eerlijk gezegd wat luxe voelde voor midden in de jungle. Vanuit Sepilok ging het naar Sukau aan de Kinabatangan, over een weg die verrassend goed begaanbaar was. Onderweg begon het hard te regenen, zo hard dat een Italiaanse medereiziger spontaan "O sole mio" begon te zingen, alsof we in een gondel in Venetië zaten.

Aan het eind van zo'n route kun je nog een paar dagen Kota Kinabalu en een strand op Gaya Island toevoegen. Voor mij voelde wildlife daarbij duidelijk als de rode draad van de reis.

Wil je in een paar dagen zoveel mogelijk wildlife zien, dan zou ik voor Sabah kiezen, met de Kinabatangan-rivier als belangrijkste stop.

Sarawak geeft je meer een basis om vanuit te werken. Kuching zelf is de moeite waard om een paar dagen te blijven: een stad van ruim 500.000 inwoners met een levendige Chinatown, een boulevard langs de rivier en een cultuurmuseum met een tentoonstelling over koppensnellers. Vanuit Kuching kun je op een dag naar Semenggoh voor orang-oetans, of een nacht of twee de jungle in voor een verblijf in een boomhut vlak buiten de stad. Ook longhouse-bezoeken bij Bidayuh-gemeenschappen in de omgeving van Kuching horen bij wat je hier kunt doen.

Ik sliep zelf een paar nachten in een boomhut, waar we al vanaf onze eigen veranda neusapen, otters en vliegende eekhoorns zagen. Bako National Park stond ook op het programma, met kustwandelingen en de neusapen waar het park om bekendstaat.

Daardoor wissel je in Sarawak makkelijker een ochtend in de jungle af met een middag in de stad of een avond in een restaurant. Wil je wildlife combineren met een stad waar je ook zonder activiteit genoeg te doen hebt, dan is Sarawak de prettigere basis.

Het belangrijkste verschil zit in hoe je wildlife tijdens je reis beleeft. In Sabah zijn de wildlife-ervaringen sterk geconcentreerd rond plekken als Sepilok en de Kinabatangan-rivier. Vanuit een junglelodge doe je dagelijks meerdere riviersafari's, waarbij je steeds opnieuw op zoek gaat naar dieren. In Sarawak is wildlife meer verspreid over verschillende natuurgebieden rond Kuching, zoals Semenggoh en Bako. Daardoor hangt het vaker af van welke plekken je bezoekt en wat je tijdens je uitstap treft.

Ook het reistempo verschilt. Een Sabah-reis bestaat vaak uit een paar dagen per lodge, met de natuur als vaste dagbesteding. Een Sarawak-reis draait meer om Kuching als basis, van waaruit je voor kortere uitstapjes de jungle in gaat en weer terug kunt naar de stad.

Is wildlife je belangrijkste reden om naar Borneo te gaan, en wil je dat in een paar geconcentreerde dagen meemaken? Dan is Sabah de duidelijkste keuze, met de Kinabatangan-rivier als kern van je reis.

Wil je liever een stad als basis, met jungle en wildlife als uitstapjes in plaats van het hoofddoel? Dan past Sarawak beter bij je, met Kuching als vertrekpunt voor Semenggoh, een boomhut of Bako.

Heb je een week of langer, dan zou ik overwegen om beide te combineren. Er zijn binnenlandse vluchten tussen Kota Kinabalu en Kuching, dus dat is prima te doen.