Georgië actief: de Hoge Kaukasus te voet

Voor wie is deze reis?

Deze rondreis is gemaakt voor actieve reizigers die houden van wandelen, bergen en pure natuur, en die het prettig vinden om zelf het stuur in handen te hebben. Je rijdt zelf in je huurauto langs bergpassen, wijnvalleien en afgelegen dorpen, en stapt onderweg regelmatig uit voor een wandeling naar een uitzichtpunt, een meer of een gletsjer. Fitte reizigers die niet bang zijn voor onverharde wegen en een stevige dagwandeling voelen zich op deze route het meest thuis. Liever niet zelf achter het stuur? Dan is het ook mogelijk om deze route met een chauffeur te laten rijden, zodat jij alle aandacht bij het landschap kunt houden.

Dag 2 – Tbilisi: badhuizen, vestingmuren en een kabelbaanrit

Tbilisi verdient een volle dag, een stad waar Perzische, Ottomaanse en Sovjet invloeden elkaar op iedere straathoek afwisselen. Wandel door de smalle straatjes van de oude stad, bezoek de karakteristieke sulfeurbaden in het Abanotubani-district, waar zwavelhoudend bronwater al eeuwenlang als geneeskrachtig geldt, en bekijk de kleurrijke huizen met hun houten balkons en gesneden erkers. Neem de kabelbaan omhoog naar de eeuwenoude Narikala-vesting voor een panoramisch uitzicht over de daken, de rivier en de verre bergen, en loop vandaar naar het imposante standbeeld Kartlis Deda, Moeder Georgië, dat met zwaard en wijnkelk de stad bewaakt. Onderweg naar beneden passeer je de botanische tuin en de straatjes rond de Anchiskhati-basiliek. 's Avonds struin je door de levendige wijk Fabrika, met haar galerieën en cafés in een voormalige naaifabriek, of steek je de rivier over via de golvende, glazen Vredesbrug.

Dag 4 – Te voet naar de Gergeti Drie-eenheidskerk

Met stevige wandelschoenen trek je de bergen in voor een van de mooiste tochten van Georgië: de wandeling naar de Gergeti Drie-eenheidskerk, die eenzaam op een heuvel troont met de besneeuwde top van de Kazbek als decor. Deze berg, met zijn 5.047 meter een van de hoogste van Georgië, speelt een hoofdrol in de lokale mythologie en wordt door menig Georgiër als heilig beschouwd. De klim duurt ongeveer twee tot drie uur en voert via een duidelijk pad langs bloemrijke weides, kleine boerderijen met grazend vee en steeds weidsere uitzichten over het dal van Kazbegi. Halverwege passeer je herders die met hun kuddes de berghellingen op trekken, en hoor je in de verte het geklater van smeltwater dat van de gletsjers naar beneden stroomt. Neem rustig de tijd bij de veertiende-eeuwse kerk, waar de wind om de stenen muren waait en het uitzicht op de omliggende bergketens energie geeft voor de afdaling.

Dag 6 – Lange rijdag naar Kutaisi, via Tbilisi en de Rikoti-pas

Reisduur: ca. 6,5 uur, 380 kilometer

Deze dag staat de langste rijdag van de rondreis op het programma: van Kazbegi rijd je terug via Tbilisi en over de bergpas bij Rikoti naar Kutaisi, aan de andere kant van het land. Onderweg verlaat je de kale hooggebergtes van de Kaukasus geleidelijk voor glooiende heuvels, wijngaarden en uitgestrekte akkers. Halverwege is er een welkome onderbreking in een stadje als Gori of Surami, waar je kunt lunchen op een rustig terras of een kleine markt bezoeken. Na de Rikoti-pas, die van oudsher het westen en oosten van Georgië verbindt, verandert het landschap merkbaar: de lucht wordt vochtiger, de begroeiing weelderiger, en de eerste subtropische invloeden van West-Georgië worden zichtbaar. Tegen het einde van de middag bereik je Kutaisi, een van de oudste continu bewoonde steden ter wereld en ooit hoofdstad van het legendarische koninkrijk Colchis, waar Jason en de Argonauten op zoek gingen naar het Gulden Vlies.

Dag 8 – Aankomst in Mestia, hart van Svaneti

Reisduur: ca. 4,5 uur, 140 kilometer

Vanuit Kutaisi rijd je de bergen in richting Svaneti, de meest afgelegen en betoverende bergstreek van Georgië, ooit alleen via smalle bergpaden te bereiken en eeuwenlang bijna afgesloten van de buitenwereld. De weg klimt geleidelijk langs de wilde rivier de Enguri, door donkere dennenbossen en langs steile ravijnen met af en toe een waaghalzige hangbrug, tot de eerste karakteristieke stenen verdedigingstorens van Svaneti in de verte opdoemen tegen de besneeuwde bergwanden. Deze torens, sommige meer dan achthonderd jaar oud, dienden ooit als toevluchtsoord tegen invallen en familievetes en zijn nog altijd het handelsmerk van de streek. In Mestia, het regionale hart van Svaneti, maak je kennis met deze geschiedenis tijdens een wandeling door het dorp, langs houten huizen en kleine winkeltjes, en tijdens een bezoek aan het lokale museum, waar oude wapens, iconen en huisraad een beeld geven van het leven in deze afgezonderde bergen.

Optioneel: driedaagse trektocht van Mestia naar Ushguli

Voor wie liever loopt dan rijdt, is er een avontuurlijk alternatief voor de rit naar Ushguli: een gegidste trektocht van drie dagen dwars door het hart van Svaneti. De route voert via de dorpjes Zhabeshi en Adishi, langs de voet van gletsjers en over hooggelegen bergweiden, met onderweg een oversteek van de Adishi-rivier die het avontuurlijke karakter van de tocht nog eens onderstreept. Je overnacht in eenvoudige guesthouses bij lokale families, ver van elke geasfalteerde weg. Een pittige maar bijzonder lonende manier om Svaneti te doorkruisen, met Ushguli als verdiende beloning aan het einde.

Dag 11 – Een dag in Ushguli, op het dak van Europa

Een volle dag is er om Ushguli te verkennen, een verzameling van vier kleine dorpjes die samen een van de hoogstgelegen permanent bewoonde nederzettingen van Europa vormen, op zo'n tweeduizend tweehonderd meter hoogte. Wandel tussen de karakteristieke torenhuizen van deze dorpjes, waarvan sommige al eeuwenlang bewoond zijn en nog altijd dienstdoen als opslagplaats of toevluchtsoord, en bezoek de kleine middeleeuwse kerk op de heuvel boven het dorp, met haar oude fresco's en een weids uitzicht rondom. Klim naar een van de uitzichtpunten voor een panorama over de vallei, de rivier de Enguri en de omliggende bergtoppen. Wie wat verder wil lopen, kan een wandeling maken in de richting van de Shkhara-gletsjer, de hoogste berg van Georgië, die zich indrukwekkend dichtbij boven het dal verheft. 's Avonds, wanneer de laatste zonnestralen de torens goud kleuren, voel je goed waarom Ushguli door velen als een van de mooiste plekken van het land wordt beschouwd.

Dag 13 – Stilte, meren en wijn in Racha

Racha toont zich vandaag van zijn meest ongerepte kant, ver van de toeristische paden. Rijd naar het turquoise Sameba-meer, met zijn kristalheldere water tussen de bergen, of naar het rustige Shaori-stuwmeer, omringd door dichte bossen vol dennen en beuken, met alle ruimte voor een korte wandeling langs de oevers. Onderweg zie je misschien koeien die vrij over de weg lopen en boeren die met paard en kar hooi naar hun schuur brengen, een beeld dat hier nog dagelijkse realiteit is. Racha is ook het moment om kennis te maken met de lokale wijncultuur: in dit kleinschalige wijngebied proef je wijnen die nauwelijks buiten de streek bekend zijn en die vaak nog volgens eeuwenoude familietradities worden gemaakt. Neem de tijd om gewoon wat rond te rijden zonder vaste bestemming, langs verspreide dorpjes, houten huizen en velden waar walnotenbomen hun schaduw werpen, en laat de rust van deze streek goed tot je doordringen.

Dag 14 – Laatste rijdag naar Tbilisi, huurauto inleveren

Reisduur: ca. 4 uur, 220 kilometer

Op deze laatste rijdag keer je terug naar Tbilisi, over de hoofdweg door het brede Rioni-dal en de bergpas bij Rikoti, die het westen en oosten van Georgië van oudsher verbindt. Geniet onderweg van het steeds veranderende landschap, van de glooiende wijnheuvels van Racha tot brede rivierdalen en dichte bossen, voordat de skyline van de hoofdstad langzaam in zicht komt. Er is desgewenst nog ruimte voor een stop bij een van de vele kleine restaurants langs de weg, waar je een laatste keer kunt genieten van de eenvoudige, hartige Georgische keuken. Terug in Tbilisi lever je de huurauto in het centrum van de stad in, waarmee het rijdende deel van je rondreis erop zit. Er is nog tijd voor een rustige avond en een laatste wandeling door de oude stad, langs verlichte pleinen en levendige terrassen, als voorproefje op het afscheid van morgen.